Çilek Yetiştiriciliği

Çilek yetiştiriciliği, iklim uygunluğu ve yoğun talep görmesiyle son dönemin popüler tarım faaliyetlerinden. Gülgiller familyasından olan çilek, 40 ile 60 adet aralığında pilistin oluşturduğu çiçek tabakası olup, meyve olarak kabul görür. Türkiye'de Marmara, Karadeniz, Ege ve Akdeniz bölgelerinde yaygın olsa da ülkemizin hemen her yerinde çilek yetiştiriciliği yapılmaktadır. Çilek genellikle marmelat, reçel, meyve suyu yapımında kullanılır. Amerika Birleşik Devletleri’nde yapılan araştırmalar, son 10 yılda çileğin parasal değerinin yaban mersini bitkisinin önüne geçeceğine işaret etmektedir.

Çilek Yetiştiriciliği Nasıl Yapılır?

Son dönemlerde giderek yaygınlaşan çilek yetiştiriciliği için iki farklı yöntem mevcut. En yaygın olan çilek yöntem, tek yıllık yetiştiricilik sistemidir. Bu yöntemde yükseltilmiş seddeler malç örtüyle kapatılır ve damla sulama yapılır. Alınmak istenen verim, dikilen fideler ve oluşan gövde sayısıyla doğru orantılıdır. Tek yıllık çilek yetiştiriciliği açık alanda veya örtü altında yapılabilir, erkenciliğin önemli olduğu durumlarda, topraksız kültür yetiştiriciliği tercih edilebilirken, bu amaç dışında çilek üretiminin seralarda yapılması çok fazla tercih edilmemektedir.

Çilek yetiştiriciliği için diğer yaygın yöntem, düz alanlara dikimdir. Ekim alanları; buğday sapı, kompozite gübre gibi maddelerle kaplanarak çok yıllık üretim hedeflemektedir. Bu yetiştiricilik tipinde verimlilik, bir sonraki yıl meyve üretimi yapılan bitkinin yavru bitki oluşturmasına bağlıdır. 


Çilek Fidesinin Yetişme Ortamı

Çilekler; milli, kumlu ve süzek topraklarda ekolojik şartların uygun olması halinde yetişir. Dikim öncesi toprak işlenirken çiftlik gübresi kullanmak faydalıdır. Türkiye'de çilek yetiştiricileri, damla sulama ile gübreleme (fertigasyon) uygulamaktadır. Dikimden sonra gübrelemeye 20-25 gün sonra başlamak uygun olacaktır. Çilek meyvesi tozlaşmadan sonra 30-35 günde olgunlaşır. Doğru gübre seçimi için ekimden önce toprak analizi yapılmalı ve bu değerlere uygun gübreler kullanılmalıdır. Yetiştiriciliğe başlamadan önce muhakkak pazar araştırması yapılmalı ve üretilecek çilek çeşidinde karar verilmelidir. Yetiştiricinin karar verirken dikkat edeceği konular aşağıdaki gibidir;

        Seçilen çeşidin bölgedeki talep miktarı

        Alınacak verim

        Çeşidin hastalıklara karşı hassasiyeti

        Erkencilik durumu

        Taşıma dayanıklılığı

Geçmiş yıllarda ülkemizde en çok yetiştirilen çilek çeşidi "camarosa" olmuştur. Günümüzde camarosa yetiştiriciliği devam ederken, festival ve albion çilek gibi türler de popülerlik sebebiyle tercih edilmeye başlanmıştır.